ALİ KILIÇ
Ali KILIÇ
Malatya’nın Arguvan ilçesinin Karahöyük köyünde 22.10.1924 tarihinde doğdu. 3 Kasım 1928 tarihinde harf inkılabı oldu, dört yaşında başladığı okulu 4 yılda bitirdi. Babası Arapkir`e göçtüğünde Arapkir’de ortaokul yoktu, 22.05.1933’te annesi vefat edince köye geri dönüp, en ağır işlerde çalıştı. 15.08.1937 tarihinde Malatya’ya gitti. Mensucat fabrikasının temelinde usta olarak çalıştı. Boş zamanını Halk Evi’nde okuyarak geçirdi.11 Ekim 1940’ta Akçadağ köy enstitüsüne girdi. 18 Kasım 1944’te mezun oldu . Öğretmen olarak Karahöyük köyüne atandı. 15 yıl köyde çalıştı, iki yıl Mineyik köyünde 13 yıl Malatya merkez Atatürk İlkokulu ve Cengiz Topel İlkokullarında çalışıp, 1974 yılında emekli oldu ve halen çalışıyor, öğreniyor, öğretiyor, yazıyor. Hayatındaki gül ve dikenler adlı 140 şiirlik bir kitabı basıldı. (sınırlı sayıda) kalan 60 şiiri ile beraber 200 şiiri mevcut. 12 şiiri oğlu Dr. Hasan Basri Kılıç tarafından müziklendirildi. Şiirlerinin müziklendirme çalışmaları ve yeni şiirlerinin kitap haline getirilme çalışmaları yapılmış, Ankara Höyük isimli şiir kitabı çıkmıştır. Ankara’da oturmaktadır.
 
AĞAÇ BEŞİK
 
Ağaç beşiklerde uyuttum seni             
Karahüyüklerde büyüttüm seni            
Gece gündüz hayalimde yaşarsın         
Sanma yavrucuğum unuttum seni          
 
Seyrantepe derler çıktım seyrana           
Nemli gözler ile baktım her yana           
Yavru maphus yürek nasıl dayana          
Sanma yavrucuğum unuttum seni           
 
Kılıç gün görmedin ömür boyunca         
Aklım durur kara günü sayınca              
Teneşir üstünde tenim yununca             
Sanma yavrucuğum unuttum seni           
 
 
 
BULAMADIM
 
Şu yalan dünyaya geldim geleli
Hiç derdi olmayan kul bulamadım
Gezdim şu alemi seyran eyledim
Dosta doğru giden yol bulamadım
 
Yağmur dolu gibi gökten eriştim
Sel su oldum coşan çaya karıştım
Nice dalgalarla coştum yarıştım
Gözüm yaşı gibi sel bulamadım
 
Neden geldim bu dünyaya bulaştım
Gide gide deryalara ulaştım
Dert sırtımda elli sene dolaştım
Derdim unutturan dil bulamadım
 
Talihim her yerde baştan savuldu
Çaldığı kapıdan geri kovuldu
Yaralarım göz göz oldu oyuldu
Yaramı saracak el bulamadım
 
Ali Kılıç kime minnet edeyim
Özüme teselli kendim edeyim
Derdim ile mezara dek gideyim
Başka tutunacak dal bulamadım
 
 
CANAN BANA NİYE KÜSTÜN
 
Canan bana niye küstün
Darılsan da darılmam ben
İlk buseyi senden aldım
Başkasına sarılmam ben
 
Sanki ben de el gibiyim
Serin esen yel gibiyim
Coşkun akan sel gibiyim
Akmayınan durulmam ben
 
Gül vermiştim ellerine
Yanağında tellerine
Gitsem yarin yolarına
Ömür boyu yorulmam ben
 
Rastlamadım bir eşine
Yaktı beni ateşine
Kırk yıl da düşsem peşine
Yar yolundan ayrılmam ben
 
Kılıç derki yolar uzun
Yaylaya gelirim yazın
Çekilmez ya senin nazın
Nazlarına darılmam ben
 
 
ÇOCUĞUM
 
Sizinle dallanır her ana baba
Her ocak sizinle tüter çıcuğum
Olduğunuz evde bülbüller şakır
Sevinciniz bize yeter çocuğum
 
Sizinle çırpınır bu koca millet
Sizinle kurulur bu yüce devlet
Yarının büyüğü sizsiniz elbet
Sizinle gücümüz artar çocuğum
 
Atilla Atatürk senin soyunda
Adalet merhamet vardır huyunda
Başa geleceksin her bir oyunda
Yedi düvel senden ürker çocuğum
 
Ali Kılıç derki övebildimse
Sizi doya doya sevebildimse
Cahilliği yurttan kovabildimse
Bu kadarı bana yeter çocuğum
 
 
GEL SUNAM GİDELİM BİZİM ELLERE
 
Seherin vaktinde gönlüme geldi
Gel sunam gidelim bizim ellere
Sılanın hasreti bağrımı deldi
Gel sunam gidelim bizim ellere
 
Fakırcıklar arasından geçelim
Kavaklının soğuk suyun içelim
Sülüklü bağında sofra açalım
Gel sunam gidelim bizim ellere
 
Çolağın bağında eyce gezelim
Hak aşkına badeleri süzelim
Sensin benim dünya ahret güzelim
Gel sunam gidelim bizim ellere
 
Şimdi Aladağın karı eridi
Kızlar yemlik toplamaya yürüdü
Omurluyu ala cığıl bürüdü
Gel sunam gidelim bizim ellere
 
Deli gönül arzuluyor yurdunu
Sanki denklemiş de kendi derdini
Gönül görmek ister dağlar ardını
Gel sunam gidelim bizim ellere
 
Ankara ilinden edelim sökün
Sakın ha adu’nun dilinden sakın
Ali Kılıç der yaş yetmişe yakın
Gel sunam gidelim bizim ellere
 
 
GÖNÜL YÜCELERDE GEZER
 
Gönül yücelerde gezer
Neydem ben güzeli neydem
Gençlikden kalmadı eser
Neydem ben güzeli neydem
 
Sözüm doğru etmem şaka
Güzel derim güzel Hak’ka
Ecel kapıda mutlaka
Gidem ben güzele gidem
 
Altmışa uğradı yaşım
Ne saçım kaldı ne dişim
Dağarcığa döndü başım
Neydem ben güzeli neydem
 
Pir aşkına deli derler
Hakkın şaşkın kulu derler
Bana Kılıç Ali derler
Gidem ben güzele gidem
 
 
 
GÜZELLER
 
Bebe olup beşiklerde belendim
Ninni ile büyüttüler güzeller
Yürüyüpde dillenmeye başladım
Dillerinden dil verdiler güzeller
 
Uğraşarak mesleğime eriştim
Ergin elup topluluğa karıştım
Niceleri ile küstüm barıştım
Beni de yanına aldı güzeller
 
Güzel eşle güzel bir yuva kurdum
Hayat denizinde çırpınıp durdum
Benden evvel gelip geçene sordum
Gün bu gün saat bu dedi güzeller
 
Dalda yaprak gibi sararıp solsam
Arayıp mevlamı sonunda bulsam
Dileğim yaz günü yaylada ölsem
Suyum ılık ılık dökse güzeller
 
Sakın olup ağlamayın ardımdan
Herkes de tadacak benim derdimden
Kadir mevlam ayrı koyma yurdumdan
Sallansın kol kola gezsin güzeller
 
Ali Kılıç der çirkine bağlanmam
Vakit gelir bu yerlerde eğlenmem
Hasta olur bir daha da sağlanmam
Derdime bir derman bulmaz güzeller
 
 
HACI BEKTAŞ VELİ
 
Sürünerek geldim sana
Hünkar Hacı Bektaş Veli
Hak nurun kattın insana
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
On iki imamın nesli
İbrahim Sani dir aslı
Kerbelada gönül yaslı
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
İnsanlığa değer veren
Dört kitabı da hak gören
Eşiğine yüzüm sürem
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
Velilerin ulu’susun
Aşk badesi dolususun
Sen zamanın Ali’sisin
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
Rakibe ettirma minnet
Canıma sağlık selamet
Halka eyleme malamat
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
Arı verki çiçek geze
Evlat ver okuyup yaza
Badenden nasip et bize
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
Yaz bana bir meleğini
Kır feleğin eleğini
Kılıç diler dileğini
Hünkar Hacı Bektaş Veli
 
KAHPE FELEK NE ÇEKİLMEZ DERDİM VAR
 
Ezeli yar idim şimdi el oldum
Yüce dağ başından inen sel oldum
Başımı taşlara vurdum del’oldum
Kahpe felek ne çekilmez derdin var
 
Dost bağına çiçek ettin dal ettin
Sevdiğimin yanağına bal ettin
Ayırdın da sevdiğimi del’ettin
Kahpe felek ne çekilmez derdin var
 
Ela gözlerinin haresi kalmış
Nar çiçek yanaklar sararmış solmuş
Sevdiğime kötü kötü hal olmuş
Kahpe felek ne çekilmez derdin var
 
Ta ezelden bana eder idi naz
Sevdalı yarıma çalamadım saz
Yanına oturdum beni tanımaz
Kahpe felek ne çekilmez derdin var
 
Gözlerinden tanımışım yarımı
Belli değil sevdiğimin yarını
Kılıç der ki sarfedeyim varımı
Kahpe felek ne çekilmez derdin var
 
KİMLİK
 
Eğer benim kim olduğum sorarsan
Dünyada sağ iken ölenlerdenim
Altından paradan puldan anlamam
İnsan kıymetini bilenlerdenim
 
Siyah sarı beyaz hepsi insandır
Allah yaratmıştır onlar da candır
Kimi sultan olmuş kimi hakandır
İstemem onları kölelerdenim
 
Ali Kılıç iyiliği güderim
Hercai olanı ben de nederim
Dünyadaki türlü türlü yollardan
Doğru yolu bulup gidenlerdenim
 
 
MOR BELİKLİM
 
Mor beliklim zülfün kemend eyleme
Gidiciyim yollarımı bağlama
Ardım sıra uğrun uğrun ağlama
Bu dünyanın halı böyle sevdiğim
Hakkın çoktur helal eyle sevdiğim
 
Ezelden ebede bu dünya yalan
Bir bak hiç olmuş mu ebedi kalan
Hızır İlyas derler o dahi yalan
İnsanın isteği böyle sevdiğim
Doğru düşün doğru söyle sevdiğim
 
Hasta iken sen gel otur başıma
Ölür isem biraz ağla naşıma
Bir kuş ol da mezarımın başına
Geceleri gelip tüne sevdiğim
Derdin deme ele güne sevdiğim
 
Terazi gelmezse ülker aşmıyor
Gönlüm sana bağlı senden şaşmıyor
Hiç kimse kimseye derdin açmıyor
İsterisen sen de açma sevdiğim
Gerçeklerden yine kaçma sevdiğim
 
Ali Kılıç baş sağıkan yazarım
Körpe torunlarda kaldı nazarım
Kim bilir ki nerde olur mezarım
Bu dünyanın halı böyle sevdiğim
Hakkın çoktur helal eyle sevdiğim
 
NESİNE VARAYIM BEN O YAYLANIN
 
Gidemler gider de gelenler gelir
Nesine varayım ben o yaylanın
Yolu uğrayanlar hep pişman olur
Nesine varayım ben o yaylanın
 
Güzeller de ok kiprikli güzeller
Sallandıkca ciğerciğim ezerler
Yaz baharda çadırları bozarlar
Nesine varayım ben o yaylanın
 
Bir bak sevdiceğim gözümde yaşlar
Aşka düşenlerde olur bu işler
Ataşda yanıyor ağaçlar kuşlar
Nesine varayım ben o yaylanın
 
Dağın doruğunda sevdiğim gitti
Şu benim figanım ta arş’a gitti
Sanki sevdiceğim elimden tuttu
Nesine varayım ben o yaylanın
 
Ali Kılıç sever genci güzeli
Böyle midir yaraların yazarı
Çifte yavruların oldu mezarı
Nesine varayım ben o yaylanın
 
ÖLÜM
 
Karacoğlan kurtulmadı elinden                                                  
Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                   
Veyseli de yakaladın kolundan                                                    
Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                    
                                                                                                     
Yedi düvel yenemedi atamı                                                        
Aldın Anıt kabir deki yatanı                                                           
Bizim için kurtarmıştı vatanı                                                           
Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                    
                                                                                                      
Halkımın uğruna gösterdin çaba                                                  
Çileler bittimi Mahsuni baba                                                      
Git Hacı Bektaşa deki merhaba                                                    
Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                    
                                                                                                    
Mahsuni babayı bu gün göturdün                                                 
Hacı Bektaş toprağına yatırdın                                                    
Biz ağladık sende çöktün oturdun                                                  
Herkese bir türlü yetersin ölüm     
                                                                                                                                                   
Ali Kılıç kurtulur mu elinden                                                     
Koklamadan çiçeğinden gülünden                                               
Kimbilirki nerde korsun yolundan                                              
Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                        
                                                                                                     
                           19 MAYIS 2002                                                                                                     
 
 
 
 SEN BU YOLU NASIL GELDİN                  
 
    Sen bu yolu nasıl geldin derisen                                                                    
    Aldırmadım esen yellere kardaş            
    Yiğitliğin anlamını sorarsan                     
    Demedim sırrımı ellere kardaş                 
 
    Kötülerle kötü yola gitmedim                 
    Önüme geleni yoldaş tutmadım                
    Benim olmayana el uzatmadım               
    Haram değmedi bu ellere kardaş              
 
    Çok küçük yaşlarda işte ezildim             
    Zalimliğe zorbalığa bozuldum                 
    İlim irfan katarına dizildim                      
    Doğruyla yürüdüm yollara kardaş           
 
    Benden küçükleri hiç hor görmedim         
    Dedikodu için soru sormadım                
    Saygı duydum büyüğümü kırmadım      
    İyi söz söylettim dillere kardaş                
 
    Ali Kılıç zorbalığı sevmedim                                                                                   
    Hiç bir zaman yobazlığı övmedim                                                                              
    Mazlumların hatırına değmedim                                                                               
    Düştüm türlü haldan hallara kardaş                                                                         
                                                                                                                                                                                                                                            
 
SEVDİĞİM SENDEN AYRILMAM
 
Yüzüm süre geldim sana
Sevdiğim senden ayrılmam
Cevri cefa etme bana
Sevdiğim senden ayrılmam
 
Dikenle dolsada yolum
Kırılsa kanadım kolum
Bu cana gelsede ölüm
Sevdiğim senden ayrılmam
 
Şeytan şerrinden kaçalım
Gönlü Ali’ye açalım
Uçmağa bile uçalım
Sevdiğim senden ayrılmam
 
Kılıç’ı yadlara verme
Kudretten çekilmiş sürme
Sefil halimi hor görme
Sevdiğim senden ayrılmam
 
 

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Yap Yeni Üyelik

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner45

banner39

banner44

banner56