ALİ KILIÇ

Malatya’nın Arguvan ilçesinin Karahöyük köyünde 22.10.1924 tarihinde doğdu. 3 Kasım 1928 tarihinde harf inkılabı oldu, dört yaşında başladığı okulu 4 yılda bitirdi. Babası Arapkir`e göçtüğünde Arapkir’de ortaokul yoktu, 22.05.1933’te annesi vefat edince köye geri dönüp, en ağır işlerde çalıştı. 15.08.1937 tarihinde Malatya’ya gitti. Mensucat fabrikasının temelinde usta olarak çalıştı. Boş zamanını Halk Evi’nde okuyarak geçirdi.11 Ekim 1940’ta Akçadağ köy enstitüsüne girdi. 18 Kasım 1944’te mezun oldu . Öğretmen olarak Karahöyük köyüne atandı. 15 yıl köyde çalıştı, iki yıl Mineyik köyünde 13 yıl Malatya merkez Atatürk İlkokulu ve Cengiz Topel İlkokullarında çalışıp, 1974 yılında emekli oldu ve halen çalışıyor, öğreniyor, öğretiyor, yazıyor. Hayatındaki gül ve dikenler adlı 140 şiirlik bir kitabı basıldı. (sınırlı sayıda) kalan 60 şiiri ile beraber 200 şiiri mevcut. 12 şiiri oğlu Dr. Hasan Basri Kılıç tarafından müziklendirildi. Şiirlerinin müziklendirme çalışmaları ve yeni şiirlerinin kitap haline getirilme çalışmaları yapılmış, Ankara Höyük isimli şiir kitabı çıkmıştır. Ankara’da oturmaktadır.

 

AĞAÇ BEŞİK

 

Ağaç beşiklerde uyuttum seni             

Karahüyüklerde büyüttüm seni            

Gece gündüz hayalimde yaşarsın         

Sanma yavrucuğum unuttum seni          

 

Seyrantepe derler çıktım seyrana           

Nemli gözler ile baktım her yana           

Yavru maphus yürek nasıl dayana          

Sanma yavrucuğum unuttum seni           

 

Kılıç gün görmedin ömür boyunca         

Aklım durur kara günü sayınca              

Teneşir üstünde tenim yununca             

Sanma yavrucuğum unuttum seni           

 

 

 

BULAMADIM

 

Şu yalan dünyaya geldim geleli

Hiç derdi olmayan kul bulamadım

Gezdim şu alemi seyran eyledim

Dosta doğru giden yol bulamadım

 

Yağmur dolu gibi gökten eriştim

Sel su oldum coşan çaya karıştım

Nice dalgalarla coştum yarıştım

Gözüm yaşı gibi sel bulamadım

 

Neden geldim bu dünyaya bulaştım

Gide gide deryalara ulaştım

Dert sırtımda elli sene dolaştım

Derdim unutturan dil bulamadım

 

Talihim her yerde baştan savuldu

Çaldığı kapıdan geri kovuldu

Yaralarım göz göz oldu oyuldu

Yaramı saracak el bulamadım

 

Ali Kılıç kime minnet edeyim

Özüme teselli kendim edeyim

Derdim ile mezara dek gideyim

Başka tutunacak dal bulamadım

 

 

CANAN BANA NİYE KÜSTÜN

 

Canan bana niye küstün

Darılsan da darılmam ben

İlk buseyi senden aldım

Başkasına sarılmam ben

 

Sanki ben de el gibiyim

Serin esen yel gibiyim

Coşkun akan sel gibiyim

Akmayınan durulmam ben

 

Gül vermiştim ellerine

Yanağında tellerine

Gitsem yarin yolarına

Ömür boyu yorulmam ben

 

Rastlamadım bir eşine

Yaktı beni ateşine

Kırk yıl da düşsem peşine

Yar yolundan ayrılmam ben

 

Kılıç derki yolar uzun

Yaylaya gelirim yazın

Çekilmez ya senin nazın

Nazlarına darılmam ben

 

 

ÇOCUĞUM

 

Sizinle dallanır her ana baba

Her ocak sizinle tüter çıcuğum

Olduğunuz evde bülbüller şakır

Sevinciniz bize yeter çocuğum

 

Sizinle çırpınır bu koca millet

Sizinle kurulur bu yüce devlet

Yarının büyüğü sizsiniz elbet

Sizinle gücümüz artar çocuğum

 

Atilla Atatürk senin soyunda

Adalet merhamet vardır huyunda

Başa geleceksin her bir oyunda

Yedi düvel senden ürker çocuğum

 

Ali Kılıç derki övebildimse

Sizi doya doya sevebildimse

Cahilliği yurttan kovabildimse

Bu kadarı bana yeter çocuğum

 

 

GEL SUNAM GİDELİM BİZİM ELLERE

 

Seherin vaktinde gönlüme geldi

Gel sunam gidelim bizim ellere

Sılanın hasreti bağrımı deldi

Gel sunam gidelim bizim ellere

 

Fakırcıklar arasından geçelim

Kavaklının soğuk suyun içelim

Sülüklü bağında sofra açalım

Gel sunam gidelim bizim ellere

 

Çolağın bağında eyce gezelim

Hak aşkına badeleri süzelim

Sensin benim dünya ahret güzelim

Gel sunam gidelim bizim ellere

 

Şimdi Aladağın karı eridi

Kızlar yemlik toplamaya yürüdü

Omurluyu ala cığıl bürüdü

Gel sunam gidelim bizim ellere

 

Deli gönül arzuluyor yurdunu

Sanki denklemiş de kendi derdini

Gönül görmek ister dağlar ardını

Gel sunam gidelim bizim ellere

 

Ankara ilinden edelim sökün

Sakın ha adu’nun dilinden sakın

Ali Kılıç der yaş yetmişe yakın

Gel sunam gidelim bizim ellere

 

 

GÖNÜL YÜCELERDE GEZER

 

Gönül yücelerde gezer

Neydem ben güzeli neydem

Gençlikden kalmadı eser

Neydem ben güzeli neydem

 

Sözüm doğru etmem şaka

Güzel derim güzel Hak’ka

Ecel kapıda mutlaka

Gidem ben güzele gidem

 

Altmışa uğradı yaşım

Ne saçım kaldı ne dişim

Dağarcığa döndü başım

Neydem ben güzeli neydem

 

Pir aşkına deli derler

Hakkın şaşkın kulu derler

Bana Kılıç Ali derler

Gidem ben güzele gidem

 

 

 

GÜZELLER

 

Bebe olup beşiklerde belendim

Ninni ile büyüttüler güzeller

Yürüyüpde dillenmeye başladım

Dillerinden dil verdiler güzeller

 

Uğraşarak mesleğime eriştim

Ergin elup topluluğa karıştım

Niceleri ile küstüm barıştım

Beni de yanına aldı güzeller

 

Güzel eşle güzel bir yuva kurdum

Hayat denizinde çırpınıp durdum

Benden evvel gelip geçene sordum

Gün bu gün saat bu dedi güzeller

 

Dalda yaprak gibi sararıp solsam

Arayıp mevlamı sonunda bulsam

Dileğim yaz günü yaylada ölsem

Suyum ılık ılık dökse güzeller

 

Sakın olup ağlamayın ardımdan

Herkes de tadacak benim derdimden

Kadir mevlam ayrı koyma yurdumdan

Sallansın kol kola gezsin güzeller

 

Ali Kılıç der çirkine bağlanmam

Vakit gelir bu yerlerde eğlenmem

Hasta olur bir daha da sağlanmam

Derdime bir derman bulmaz güzeller

 

 

HACI BEKTAŞ VELİ

 

Sürünerek geldim sana

Hünkar Hacı Bektaş Veli

Hak nurun kattın insana

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

On iki imamın nesli

İbrahim Sani dir aslı

Kerbelada gönül yaslı

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

İnsanlığa değer veren

Dört kitabı da hak gören

Eşiğine yüzüm sürem

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

Velilerin ulu’susun

Aşk badesi dolususun

Sen zamanın Ali’sisin

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

Rakibe ettirma minnet

Canıma sağlık selamet

Halka eyleme malamat

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

Arı verki çiçek geze

Evlat ver okuyup yaza

Badenden nasip et bize

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

Yaz bana bir meleğini

Kır feleğin eleğini

Kılıç diler dileğini

Hünkar Hacı Bektaş Veli

 

KAHPE FELEK NE ÇEKİLMEZ DERDİM VAR

 

Ezeli yar idim şimdi el oldum

Yüce dağ başından inen sel oldum

Başımı taşlara vurdum del’oldum

Kahpe felek ne çekilmez derdin var

 

Dost bağına çiçek ettin dal ettin

Sevdiğimin yanağına bal ettin

Ayırdın da sevdiğimi del’ettin

Kahpe felek ne çekilmez derdin var

 

Ela gözlerinin haresi kalmış

Nar çiçek yanaklar sararmış solmuş

Sevdiğime kötü kötü hal olmuş

Kahpe felek ne çekilmez derdin var

 

Ta ezelden bana eder idi naz

Sevdalı yarıma çalamadım saz

Yanına oturdum beni tanımaz

Kahpe felek ne çekilmez derdin var

 

Gözlerinden tanımışım yarımı

Belli değil sevdiğimin yarını

Kılıç der ki sarfedeyim varımı

Kahpe felek ne çekilmez derdin var

 

KİMLİK

 

Eğer benim kim olduğum sorarsan

Dünyada sağ iken ölenlerdenim

Altından paradan puldan anlamam

İnsan kıymetini bilenlerdenim

 

Siyah sarı beyaz hepsi insandır

Allah yaratmıştır onlar da candır

Kimi sultan olmuş kimi hakandır

İstemem onları kölelerdenim

 

Ali Kılıç iyiliği güderim

Hercai olanı ben de nederim

Dünyadaki türlü türlü yollardan

Doğru yolu bulup gidenlerdenim

 

 

MOR BELİKLİM

 

Mor beliklim zülfün kemend eyleme

Gidiciyim yollarımı bağlama

Ardım sıra uğrun uğrun ağlama

Bu dünyanın halı böyle sevdiğim

Hakkın çoktur helal eyle sevdiğim

 

Ezelden ebede bu dünya yalan

Bir bak hiç olmuş mu ebedi kalan

Hızır İlyas derler o dahi yalan

İnsanın isteği böyle sevdiğim

Doğru düşün doğru söyle sevdiğim

 

Hasta iken sen gel otur başıma

Ölür isem biraz ağla naşıma

Bir kuş ol da mezarımın başına

Geceleri gelip tüne sevdiğim

Derdin deme ele güne sevdiğim

 

Terazi gelmezse ülker aşmıyor

Gönlüm sana bağlı senden şaşmıyor

Hiç kimse kimseye derdin açmıyor

İsterisen sen de açma sevdiğim

Gerçeklerden yine kaçma sevdiğim

 

Ali Kılıç baş sağıkan yazarım

Körpe torunlarda kaldı nazarım

Kim bilir ki nerde olur mezarım

Bu dünyanın halı böyle sevdiğim

Hakkın çoktur helal eyle sevdiğim

 

NESİNE VARAYIM BEN O YAYLANIN

 

Gidemler gider de gelenler gelir

Nesine varayım ben o yaylanın

Yolu uğrayanlar hep pişman olur

Nesine varayım ben o yaylanın

 

Güzeller de ok kiprikli güzeller

Sallandıkca ciğerciğim ezerler

Yaz baharda çadırları bozarlar

Nesine varayım ben o yaylanın

 

Bir bak sevdiceğim gözümde yaşlar

Aşka düşenlerde olur bu işler

Ataşda yanıyor ağaçlar kuşlar

Nesine varayım ben o yaylanın

 

Dağın doruğunda sevdiğim gitti

Şu benim figanım ta arş’a gitti

Sanki sevdiceğim elimden tuttu

Nesine varayım ben o yaylanın

 

Ali Kılıç sever genci güzeli

Böyle midir yaraların yazarı

Çifte yavruların oldu mezarı

Nesine varayım ben o yaylanın

 

ÖLÜM

 

Karacoğlan kurtulmadı elinden                                                  

Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                   

Veyseli de yakaladın kolundan                                                    

Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                    

                                                                                                     

Yedi düvel yenemedi atamı                                                        

Aldın Anıt kabir deki yatanı                                                           

Bizim için kurtarmıştı vatanı                                                           

Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                    

                                                                                                      

Halkımın uğruna gösterdin çaba                                                  

Çileler bittimi Mahsuni baba                                                      

Git Hacı Bektaşa deki merhaba                                                    

Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                    

                                                                                                    

Mahsuni babayı bu gün göturdün                                                 

Hacı Bektaş toprağına yatırdın                                                    

Biz ağladık sende çöktün oturdun                                                  

Herkese bir türlü yetersin ölüm     

                                                                                                                                                   

Ali Kılıç kurtulur mu elinden                                                     

Koklamadan çiçeğinden gülünden                                               

Kimbilirki nerde korsun yolundan                                              

Herkese bir türlü yetersin ölüm                                                        

                                                                                                     

                           19 MAYIS 2002                                                                                                     

 

 

 

    Sen bu yolu nasıl geldin derisen                                                                    

    Aldırmadım esen yellere kardaş            

    Yiğitliğin anlamını sorarsan                     

    Demedim sırrımı ellere kardaş                 

 

    Kötülerle kötü yola gitmedim                 

    Önüme geleni yoldaş tutmadım                

    Benim olmayana el uzatmadım               

    Haram değmedi bu ellere kardaş              

 

    Çok küçük yaşlarda işte ezildim             

    Zalimliğe zorbalığa bozuldum                 

    İlim irfan katarına dizildim                      

    Doğruyla yürüdüm yollara kardaş           

 

    Benden küçükleri hiç hor görmedim         

    Dedikodu için soru sormadım                

    Saygı duydum büyüğümü kırmadım      

    İyi söz söylettim dillere kardaş                

 

    Ali Kılıç zorbalığı sevmedim                                                                                   

    Hiç bir zaman yobazlığı övmedim                                                                              

    Mazlumların hatırına değmedim                                                                               

    Düştüm türlü haldan hallara kardaş                                                                         

                                                                                                                                                                                                                                            

 

SEVDİĞİM SENDEN AYRILMAM

 

Yüzüm süre geldim sana

Sevdiğim senden ayrılmam

Cevri cefa etme bana

Sevdiğim senden ayrılmam

 

Dikenle dolsada yolum

Kırılsa kanadım kolum

Bu cana gelsede ölüm

Sevdiğim senden ayrılmam

 

Şeytan şerrinden kaçalım

Gönlü Ali’ye açalım

Uçmağa bile uçalım

Sevdiğim senden ayrılmam

 

Kılıç’ı yadlara verme

Kudretten çekilmiş sürme

Sefil halimi hor görme

Sevdiğim senden ayrılmam